Dursun Ali Erzincanlı – Sen Yoktun - şiir sözleri
Sen yoktun sultanım
Hazreti Adem’deydi nurun
Önce cenneti
Sonra yeryüzünü şereflendirdin
Adem nuruna affedildi
Arafat bu affa şahitti.
Sen yoktun
Nuhun gemisindeydi nurun
Dalgalar yeryüzünü boğarken
Taprağın bağrındaki su
Gökyüzüyle buluşurken
Ve bu bir ilahi azap derken
Allah nurunu taşıdı binbir sebeple
Tufan nurunu selamladı edeple.
Sen yoktun
Hazreti İsmail’in alnındaydı nurun
İbrahimi bir dua yükseldi kimsesiz çöllerden
“Rabbimiz” dedi
Onlara kendi içlerinden
Senin ayetlerini okuyacak
Kitap ve hikmeti öğretecek onlara
Onları temizleyecek bir elçi gönder
Amin dedi on sekiz bin alem
Nurunla aydınlanan minicik ellerini semaya kaldırarak
Amin dedi İsmail
Hira Nur dağı amin diyerek ayağa kalktı
Medine’den adı Uhut olan bir amin yankılandı Sevr dağında.
Sen yoktun sultanım
Hazreti Adem’deydi nurun
Önce cenneti
Sonra yeryüzünü şereflendirdin
Adem nuruna affedildi
Arafat bu affa şahitti.
Sen yoktun
Nuhun gemisindeydi nurun
Dalgalar yeryüzünü boğarken
Taprağın bağrındaki su
Gökyüzüyle buluşurken
Ve bu bir ilahi azap derken
Allah nurunu taşıdı binbir sebeple
Tufan nurunu selamladı edeple.
Sen yoktun
Hazreti İsmail’in alnındaydı nurun
İbrahimi bir dua yükseldi kimsesiz çöllerden
“Rabbimiz” dedi
Onlara kendi içlerinden
Senin ayetlerini okuyacak
Kitap ve hikmeti öğretecek onlara
Onları temizleyecek bir elçi gönder
Amin dedi on sekiz bin alem
Nurunla aydınlanan minicik ellerini semaya kaldırarak
Amin dedi İsmail
Hira Nur dağı amin diyerek ayağa kalktı
Medine’den adı Uhut olan bir amin yankılandı Sevr dağında.