Şiir: Akhenaton, Mamak/Ankara 2006.

En sevgiliye...

“........
ey gül kokulu sevgili, ne olur bir ân, bir ân!
beklerim hep düşlerimde bin ümit seni
eksilmez dudaklarından salât u selâm
özler iştiyakle bu ümmet seni
muhtâcız irfânına biz âhir zamân
kuşatmışken ilm ile bin hikmet seni
merhemim derdimde... tek bir sözünde devâm...
ödüldür anlamak hem himmet seni
........”