Mehmet Akif Ersoy - Bir Gece şiiri oku

HiRaNuR

Üye
Üye
Mehmet Akif Ersoy - Bir Gece şiiri oku

BİR GECE


On dört asır evvel, yine bir böyle geceydi,
Kumdan, ayın ondördü, bir öksüz çıkıverdi!
LAkin, o ne hüsrandı ki: Hissetmedi gözler;
Kaç bin senedir, halbuki, bekleşmedelerdi!
Nerden görecekler? Göremezlerdi tabî’î:
Bir kerre, zuhûr ettiği çöl en sapa yerdi;
Bir kerre de, ma’mûre-i dünyA, o zamanlar,
Buhranlar içindeydi, bugünden de beterdi.
Sırtlanları geçmişti beşer yırtıcılıkta;
Dişsiz mi bir insan, onu kardeşleri yerdi!
FevzA bütün AfAkına sarmıştı zemînin,
Salgındı, bugün Şark’ı yıkan, tefrika derdi.
Derken, büyümüş, kırkına gelmişti ki öksüz,
Başlarda gezen kanlı ayaklar suya erdi!
Bir nefhada insanlığı kurtardı o ma’sûm,
Bir hamlede kayserleri, kisrAları serdi!
Aczin ki, ezilmekti bütün hakkı, dirildi;
Zulmün ki, zevAl aklına gelmezdi, geberdi!
Alemlere, rahmetti, evet, şer’-i mübîni,
ŞehbAlini adl isteyenin yurduna gerdi.
DünyA neye sAhipse, onun vergisidir hep;
Medyûn ona cem’iyyeti, medyûn ona ferdi.
Medyûndur o ma’sûma bütün bir beşeriyyet...
YA Rab, bizi mahşerde bu ikrAr ile haşret.
 
Geri
Üst