Toprak ürünlerinin zekatı nasıl verilir?
İmam Ebû Hanîfe’ye göre az veya çok bütün toprak ürünleri zekata tabidir (Mevsılî, el-İhtiyar, I, 372). İmam Malik ve İmam Şafiî’ye göre bir sene saklanabilen ve gıda amaçlı tüketilen toprak ürünleri zekata tabidir (İbn Cüzey, el-Kavanîn, 208; Şîrazî, el-Mühezzeb, I, 288).
Ahmed b. Hanbel’e göre, ölçülebilen, tartılabilen ve kurutulabilen dayanıklı gıda maddeleri ile pamuk ve keten gibi topraktan elde edilen ürünler zekata tabidir (İbn Kudame, el-Muğnî, IV, 155-160).
Günümüz alimlerinin çoğunluğuna göre buğday, arpa, mısır, pirinç gibi saklanabilir tarımsal ürünlerden, üretim için yapılan gübre, ilaç vb. ekstra masraflar çıkarıldıktan sonra, geriye kalan ürün, nisap miktarına (beş vesk / ürününe göre 653-1000 kg. arası, mesela buğdayda 653 kg.) ulaşırsa zekata tabi olur.
Bunların dışındaki ürünler ise yukarıdaki maddelerden beş veskının değeri en düşük olanının kıymetine ulaştığı zaman (Şeybanî, el-Cami‘u’s-sağîr, s. 130-131) öşür verilir. Bu görüş, nassların ruhuna uygunluğu ve yoksulların lehine olması sebebiyle daha uygun görülmektedir.
Kaynak: Diyanet Fetva Kurulu
İmam Ebû Hanîfe’ye göre az veya çok bütün toprak ürünleri zekata tabidir (Mevsılî, el-İhtiyar, I, 372). İmam Malik ve İmam Şafiî’ye göre bir sene saklanabilen ve gıda amaçlı tüketilen toprak ürünleri zekata tabidir (İbn Cüzey, el-Kavanîn, 208; Şîrazî, el-Mühezzeb, I, 288).
Ahmed b. Hanbel’e göre, ölçülebilen, tartılabilen ve kurutulabilen dayanıklı gıda maddeleri ile pamuk ve keten gibi topraktan elde edilen ürünler zekata tabidir (İbn Kudame, el-Muğnî, IV, 155-160).
Günümüz alimlerinin çoğunluğuna göre buğday, arpa, mısır, pirinç gibi saklanabilir tarımsal ürünlerden, üretim için yapılan gübre, ilaç vb. ekstra masraflar çıkarıldıktan sonra, geriye kalan ürün, nisap miktarına (beş vesk / ürününe göre 653-1000 kg. arası, mesela buğdayda 653 kg.) ulaşırsa zekata tabi olur.
Bunların dışındaki ürünler ise yukarıdaki maddelerden beş veskının değeri en düşük olanının kıymetine ulaştığı zaman (Şeybanî, el-Cami‘u’s-sağîr, s. 130-131) öşür verilir. Bu görüş, nassların ruhuna uygunluğu ve yoksulların lehine olması sebebiyle daha uygun görülmektedir.
Kaynak: Diyanet Fetva Kurulu