Allahü tealanın rahmetine kavuşmak
Hüccet-ül-islam İmam-ı Gazalînin (Eyyühel Veled) kitabında buyruluyor ki: Bir insan ne kadar ilim edinse, ne kadar kitap okusa, bildiklerini yapmadıkça faydası olmaz. Allahü tealanın emir ettiği, beğendiği iyi şeyleri yaparak onun merhametini kazanmaz isen, rahmetine kavuşamazsın. Bir ayet-i kerimede mealen, (İnsan yalnız çalışmakla ve ibadet yapmakla saadete kavuşur) buyuruldu. Bu ayet-i kerime, sonra başka ayet ile değiştirildi, diyen olursa; böyle söyleyen değişsin, yıkılsın. Eğer bu ayet değiştirildi dersen, diğer ayetlere ne diyeceksin? Bir ayet-i kerimede mealen, (Allahın rahmetine kavuşmak isteyenler, emirlerini yapsınlar) buyuruldu. ayet-i kerimelerde mealen, (Dünyada yapılanların karşılıklarını göreceklerdir) ve (İman edip, ibadet yapanlar ve haramlardan kaçanlar, elbette Cennetlere girecek, nimetlere kavuşacaklardır) ve (Cennet yalnız iman edip, ibadet edenler içindir) ve (Allahü tealaya ve Onun Peygamberlerine itaat edenler, ahirette Peygamberlere ve sıddıklara ve şehitlere ve salihlere verilen nimetlere ortak olacaklardır) buyuruldu. Peygamberimiz “sallallahü aleyhi ve sellem” hadîs-i şerifte, (Müslümanlık beş şey üzerine kurulmuştur: Birincisi, Allahü tealaya ve Muhammed aleyhisselamın Onun Peygamberi olduğuna inanmak, ikincisi her gün beş vakit namaz kılmak, üçüncüsü, senede bir kere malının kırkta birini Müslüman olan fakirlere zekat vermek, dördüncüsü, Ramazan-ı şerif ayında her gün oruç tutmak, beşincisi, Mekke-i mükerremeye giderek, ömründe bir kere hac etmek) ve bir hadîs-i şerifte, (İman, altı şeye kalp ile inanmak ve inandığını dili ile söylemek ve Allahü tealanın emirlerini beğenmektir) buyurdu. İnanmakla ve söylemekle iman hasıl oluyor, ibadet etmekle kemale gelip cilalanıyor. İmam-ı a’zam Ebû Hanife “rahmetullahi aleyh” vasiyetnamesinde buyuruyor ki
İman, dil ile söylemek ve kalp ile inanmaktır). Amelin lazım olduğunu gösteren daha sayabildiğin kadar vesikalar vardır. Eğer bu sözümden, (Şu halde insanlar amelleri için Cennete girecek, Allahü tealanın rahmetiyle, ihsanıyla girmeyecekmiş) dersen, sözlerimi anlamamış olursun. Demek istiyorum ki, insan Allahın lütfu, ihsanı ile Cennete girecektir. Fakat itaat ve ibadet yaparak rahmete kavuşmaya hazırlanmaz ve layık olmazsa Allahın lütfu ve rahmeti ona gelmez. Nitekim bir ayet-i kerimede mealen, (Rahmetim, muhsinler için, yani emirlerimi kabul edip yapanlar içindir) buyuruldu. Allahü tealanın rahmeti yetişmezse, kimse Cennete giremez. Cennete yalnız iman ile girilecektir, denilirse, evet öyledir, lakin birçok tehlikeleri atlattıktan sonra girilecektir. İman ile gitmeyen, Cennete girmeyecektir. Cennete girmek için ahirete iman ile gitmek ve diğer tehlikeleri de atlatmak lazımdır. Fakat bu zaman da Cennetin en aşağı derecesine kavuşabilir. (Hak Sözün Vesîkaları s. 359)
Hüccet-ül-islam İmam-ı Gazalînin (Eyyühel Veled) kitabında buyruluyor ki: Bir insan ne kadar ilim edinse, ne kadar kitap okusa, bildiklerini yapmadıkça faydası olmaz. Allahü tealanın emir ettiği, beğendiği iyi şeyleri yaparak onun merhametini kazanmaz isen, rahmetine kavuşamazsın. Bir ayet-i kerimede mealen, (İnsan yalnız çalışmakla ve ibadet yapmakla saadete kavuşur) buyuruldu. Bu ayet-i kerime, sonra başka ayet ile değiştirildi, diyen olursa; böyle söyleyen değişsin, yıkılsın. Eğer bu ayet değiştirildi dersen, diğer ayetlere ne diyeceksin? Bir ayet-i kerimede mealen, (Allahın rahmetine kavuşmak isteyenler, emirlerini yapsınlar) buyuruldu. ayet-i kerimelerde mealen, (Dünyada yapılanların karşılıklarını göreceklerdir) ve (İman edip, ibadet yapanlar ve haramlardan kaçanlar, elbette Cennetlere girecek, nimetlere kavuşacaklardır) ve (Cennet yalnız iman edip, ibadet edenler içindir) ve (Allahü tealaya ve Onun Peygamberlerine itaat edenler, ahirette Peygamberlere ve sıddıklara ve şehitlere ve salihlere verilen nimetlere ortak olacaklardır) buyuruldu. Peygamberimiz “sallallahü aleyhi ve sellem” hadîs-i şerifte, (Müslümanlık beş şey üzerine kurulmuştur: Birincisi, Allahü tealaya ve Muhammed aleyhisselamın Onun Peygamberi olduğuna inanmak, ikincisi her gün beş vakit namaz kılmak, üçüncüsü, senede bir kere malının kırkta birini Müslüman olan fakirlere zekat vermek, dördüncüsü, Ramazan-ı şerif ayında her gün oruç tutmak, beşincisi, Mekke-i mükerremeye giderek, ömründe bir kere hac etmek) ve bir hadîs-i şerifte, (İman, altı şeye kalp ile inanmak ve inandığını dili ile söylemek ve Allahü tealanın emirlerini beğenmektir) buyurdu. İnanmakla ve söylemekle iman hasıl oluyor, ibadet etmekle kemale gelip cilalanıyor. İmam-ı a’zam Ebû Hanife “rahmetullahi aleyh” vasiyetnamesinde buyuruyor ki
İman, dil ile söylemek ve kalp ile inanmaktır). Amelin lazım olduğunu gösteren daha sayabildiğin kadar vesikalar vardır. Eğer bu sözümden, (Şu halde insanlar amelleri için Cennete girecek, Allahü tealanın rahmetiyle, ihsanıyla girmeyecekmiş) dersen, sözlerimi anlamamış olursun. Demek istiyorum ki, insan Allahın lütfu, ihsanı ile Cennete girecektir. Fakat itaat ve ibadet yaparak rahmete kavuşmaya hazırlanmaz ve layık olmazsa Allahın lütfu ve rahmeti ona gelmez. Nitekim bir ayet-i kerimede mealen, (Rahmetim, muhsinler için, yani emirlerimi kabul edip yapanlar içindir) buyuruldu. Allahü tealanın rahmeti yetişmezse, kimse Cennete giremez. Cennete yalnız iman ile girilecektir, denilirse, evet öyledir, lakin birçok tehlikeleri atlattıktan sonra girilecektir. İman ile gitmeyen, Cennete girmeyecektir. Cennete girmek için ahirete iman ile gitmek ve diğer tehlikeleri de atlatmak lazımdır. Fakat bu zaman da Cennetin en aşağı derecesine kavuşabilir. (Hak Sözün Vesîkaları s. 359)