Admin
Yönetici
- Konular
- 1.076
- Mesajlar
- 2.028
- Tepkime puanı
- 191
- Puan
- 0
Doğru yol, Eshab-ı kiramın yoludur
Sual: (Müslümanların topluluğundan ayrılmak, Allahü tealanın azap yapmasına sebep olur) buyruluyor. Bu doğru yol hangisidir ve nasıl bulacağız?
Cevap: (Hadîka) ikinci cild, yüzüçüncü sahifesinde diyor ki, cemaat rahmettir. Yani Müslümanların hak üzerinde birleşmeleri, Allahü tealanın merhamet etmesine sebep olur. Tefrika [bölünmek] ise azaptır. Yani, Müslümanların topluluğundan ayrılmak, Allahü tealanın azap yapmasına sebep olur. Demek ki, her Müslümanın doğru yolda olanlara katılması lazımdır. İmanı doğru olanlar az olsa dahi, bunlara katılmalı, bunlar gibi inanmalıdır. Doğru yol, Eshab-ı kiramın yoludur. Bu yolda olanlara, (Ehl-i sünnet vel-cema’at) denir. Eshab-ı kiramdan sonra, ortaya çıkan batıl, bozuk kimselerin çok olması insanı şaşırtmamalıdır. İmam-ı Beyhekî buyuruyor ki, (Müslümanlar bozulduğu zaman, bunlardan önce olanların doğru yoluna sarılmalısın! Bir kişi kalsan bile, o yoldan ayrılmamalısın!). Necmeddîn-i Gazzî buyuruyor ki, (Ehl-i sünnet vel-cema’at alimi) demek, Resûlullahın ve Eshab-ı kiramın gittikleri doğru yolda bulunan alimler demektir. (Sivad-i a’zam), yani İslam alimlerinin çoğu böyle idiler. Hak olan cemaat ve yetmişüç fırka içinde Cehennemden kurtulacağı bildirilmiş olan (Fırka-i naciyye) bunlardır. Kur’an-ı kerimde, (Parçalanmayınız!) buyuruldu. Bu ayet-i kerime, itikatta, inanılacak bilgilerde parçalanmayınız demektir. alimlerin çoğu, mesela Abdüllah ibni Mes’ûd, böyle olduğunu bildirmiştir. Yani nefislerinize ve bozuk düşüncelerinize uyarak, doğru imandan ayrılmayınız demektir. Bu ayet-i kerime, fıkıh bilgilerinde ayrılmayınız demek değildir. ayet-i kerime, bozgunculuk olan ayrılmağı yasaklamakladır. Bu ise, akaitteki, inanılacak şeylerdeki ayrılıktır. Ahkamda, amellerde olan ictihad bilgilerindeki ayrılık böyle değildir. Çünkü bu ayrılık, hakları, farzları, amellerdeki, ibadetlerdeki ince bilgileri ortaya koymuştur. Eshab-ı kiram da, günlük işleri açıklayan bilgilerde, birbirlerinden ayrılmışlardı. Fakat itikat bilgilerinde hiç ayrılıkları yoktu. (Kıyamet ve ahiret s. 319)
Sual: (Müslümanların topluluğundan ayrılmak, Allahü tealanın azap yapmasına sebep olur) buyruluyor. Bu doğru yol hangisidir ve nasıl bulacağız?
Cevap: (Hadîka) ikinci cild, yüzüçüncü sahifesinde diyor ki, cemaat rahmettir. Yani Müslümanların hak üzerinde birleşmeleri, Allahü tealanın merhamet etmesine sebep olur. Tefrika [bölünmek] ise azaptır. Yani, Müslümanların topluluğundan ayrılmak, Allahü tealanın azap yapmasına sebep olur. Demek ki, her Müslümanın doğru yolda olanlara katılması lazımdır. İmanı doğru olanlar az olsa dahi, bunlara katılmalı, bunlar gibi inanmalıdır. Doğru yol, Eshab-ı kiramın yoludur. Bu yolda olanlara, (Ehl-i sünnet vel-cema’at) denir. Eshab-ı kiramdan sonra, ortaya çıkan batıl, bozuk kimselerin çok olması insanı şaşırtmamalıdır. İmam-ı Beyhekî buyuruyor ki, (Müslümanlar bozulduğu zaman, bunlardan önce olanların doğru yoluna sarılmalısın! Bir kişi kalsan bile, o yoldan ayrılmamalısın!). Necmeddîn-i Gazzî buyuruyor ki, (Ehl-i sünnet vel-cema’at alimi) demek, Resûlullahın ve Eshab-ı kiramın gittikleri doğru yolda bulunan alimler demektir. (Sivad-i a’zam), yani İslam alimlerinin çoğu böyle idiler. Hak olan cemaat ve yetmişüç fırka içinde Cehennemden kurtulacağı bildirilmiş olan (Fırka-i naciyye) bunlardır. Kur’an-ı kerimde, (Parçalanmayınız!) buyuruldu. Bu ayet-i kerime, itikatta, inanılacak bilgilerde parçalanmayınız demektir. alimlerin çoğu, mesela Abdüllah ibni Mes’ûd, böyle olduğunu bildirmiştir. Yani nefislerinize ve bozuk düşüncelerinize uyarak, doğru imandan ayrılmayınız demektir. Bu ayet-i kerime, fıkıh bilgilerinde ayrılmayınız demek değildir. ayet-i kerime, bozgunculuk olan ayrılmağı yasaklamakladır. Bu ise, akaitteki, inanılacak şeylerdeki ayrılıktır. Ahkamda, amellerde olan ictihad bilgilerindeki ayrılık böyle değildir. Çünkü bu ayrılık, hakları, farzları, amellerdeki, ibadetlerdeki ince bilgileri ortaya koymuştur. Eshab-ı kiram da, günlük işleri açıklayan bilgilerde, birbirlerinden ayrılmışlardı. Fakat itikat bilgilerinde hiç ayrılıkları yoktu. (Kıyamet ve ahiret s. 319)