Peygamberimizin Namaza Verdiği Önem
Peygamber Efendimiz nasıl namaz kılardı? Ezan okunduğu zaman nasıl davranırdı? Hz. Aişe Validemiz Peygamberimizin namazını nasıl tarif ediyor?
Namazlarımızı Rasûlullah Efendimiz’in namazına benzetme gayretinde olmalıyız. Zira Efendimiz buyurur:
“Namazı benden gördüğünüz gibi kılın!” (Buharî, Ezan, 18)
Efendimiz’in tadil-i erkanını ve bilhassa huşû halini de örnek almamız elzemdir. O’nun tarifiyle;
“…Namaz; huşû duymak, tevazu ve tezellül göstermektir…” (Tirmizî, Salat, 166)
aişe (r.a) Validemiz şöyle buyuruyorlar:
“Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-; namaza durduğu zaman, yüreğinden kazan kaynamasına benzer bir ses duyulurdu. Ezan okunduğu zaman; Allah’ın huzûruna çıkacağı için, etrafındakileri tanımaz hale gelirdi.” (Ebû Davûd, Salat, 157; Nesaî, Sehv, 18)
Bizler namazlarımızda dünyadan ve gündelik meşgalelerimizden ne kadar sıyrılabiliyoruz? Namazın rûhaniyeti gönüllerimize, secdelerin nûraniyeti sîmamıza ne kadar aksedebiliyor?
Namazlarımızı cemaatle eda edebiliyor muyuz?
Bu Ramazan-ı şerîfi, namazımızın seviyesini yükseltmek için bir mîlat edinelim.
Tadîl-i erkana riayet edilen, ferah ve huzurlu teravihlere devam edelim; manevî birer hazine değerindeki Ramazan gecelerini, malayanî dolu ekranların karşısında heba etmeyelim.
Sahurda vücudumuzun gıda ve su ihtiyacını karşıladığımız gibi, seherlerde de kalbimizin ve rûhumuzun ihtiyacı olan «teheccüd ve zikrullah»ı artıralım.
Ferdî ibadetlerin zirvesi olan namazdan aldığımız manevî feyiz enerjisiyle, içtimaî ibadetlerin zirvesi olan hizmetlere koşalım. Kardeşlik hukukunu takviye edelim. Zarif bir muamelatı, güzel ahlakı yaşayalım ve yaşatalım.
Peygamber Efendimiz nasıl namaz kılardı? Ezan okunduğu zaman nasıl davranırdı? Hz. Aişe Validemiz Peygamberimizin namazını nasıl tarif ediyor?
Namazlarımızı Rasûlullah Efendimiz’in namazına benzetme gayretinde olmalıyız. Zira Efendimiz buyurur:
“Namazı benden gördüğünüz gibi kılın!” (Buharî, Ezan, 18)
Efendimiz’in tadil-i erkanını ve bilhassa huşû halini de örnek almamız elzemdir. O’nun tarifiyle;
“…Namaz; huşû duymak, tevazu ve tezellül göstermektir…” (Tirmizî, Salat, 166)
aişe (r.a) Validemiz şöyle buyuruyorlar:
“Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-; namaza durduğu zaman, yüreğinden kazan kaynamasına benzer bir ses duyulurdu. Ezan okunduğu zaman; Allah’ın huzûruna çıkacağı için, etrafındakileri tanımaz hale gelirdi.” (Ebû Davûd, Salat, 157; Nesaî, Sehv, 18)
Bizler namazlarımızda dünyadan ve gündelik meşgalelerimizden ne kadar sıyrılabiliyoruz? Namazın rûhaniyeti gönüllerimize, secdelerin nûraniyeti sîmamıza ne kadar aksedebiliyor?
Namazlarımızı cemaatle eda edebiliyor muyuz?
Bu Ramazan-ı şerîfi, namazımızın seviyesini yükseltmek için bir mîlat edinelim.
Tadîl-i erkana riayet edilen, ferah ve huzurlu teravihlere devam edelim; manevî birer hazine değerindeki Ramazan gecelerini, malayanî dolu ekranların karşısında heba etmeyelim.
Sahurda vücudumuzun gıda ve su ihtiyacını karşıladığımız gibi, seherlerde de kalbimizin ve rûhumuzun ihtiyacı olan «teheccüd ve zikrullah»ı artıralım.
Ferdî ibadetlerin zirvesi olan namazdan aldığımız manevî feyiz enerjisiyle, içtimaî ibadetlerin zirvesi olan hizmetlere koşalım. Kardeşlik hukukunu takviye edelim. Zarif bir muamelatı, güzel ahlakı yaşayalım ve yaşatalım.